فضا ـ زمان
فارسی
[ویرایش]حوزه: [فیزیک]
- فضای چهاربُعدی در نظریۀ نسبیت که سه بُعد آن مربوط به فضای معمولی و بُعد چهارم آن زمان است
متـ . پیوستار فضا ـ زمان space-time continuum.
منابع
[ویرایش]«فضا ـ زمان» همارزِ «space-time»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴