فضیحت

(فَ حَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

فضیحة (اِم

صفت

1. عیب.
2. رسوایی، بدنامی ؛

جمع

1. فضائح.

منابع

• فرهنگ لغت معین