فوتوگسیلندگی

فارسی

حوزه: [فیزیک]‏

1. یکی از خاصیت‌های ماده که به‌موجب آن ماده براثر تابش الکترومغناطیسی از خود الکترون گسیل می‌کند.

منابع

«فوتوگسیلندگی» هم‌ارزِ «photoemissivity»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸