پرش به محتوا

فِزای

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

دهش‌شده به فارسی: فزای

آوایش

/فِز/آیِ/

صفت نسبی بهاری

فِزایِ

مترادف دررو در فارسی، کسی که به صفت تَرک صحنه مخاطره‌آمیز دارد؛ ترسو، بزدل.
فِز آیه دِ!
بزدله!

منابع

فرهنگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=فِزای&oldid=899805»