قطیعه

(قَ عَ یا عِ)

عربی

1. قطیعة

اسم

1. جدایی، بریدگی.
2. گلة گاوان و گوسفندان.
3. لشکر.
4. قطعه‌ای از زمین و ملک که به کسی واگذارند تا از آن امرار معاش کند.

جمع

1. قطای

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

منابع

• فرهنگ لغت معین