پرش به محتوا

قلله

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

دهش‌شده به فارسی: قله

آوایش

/قلْله/

اسم بهاری

قِلْلَه

مترادف دانه، قطره یا اغلب موارد حبّه انگور ← غلله.

صفت نسبی بهاری

قُلْلِه

مترادف کسی یا چیزی که واجد دو بازوی بلند باشد، بویژه مردانی که دارای بازوان غیرعادی هستند.
قُلله دِ!
دراز دست است!

منابع

فرهنگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=قلله&oldid=905945»