قنبل

(قَ بَ)

فارسی

قُنْبُلْ :(ghonbol) در گویش گنابادی یعنی چهار دست و پا شدن (حالت داگی) بصورتی که باسن باز شده باشد برای دخول

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. گروه مردم.
2. رمة اسب.

جمع

1. قنابل.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(قُ بُ)

اسم

1. نک قُمبُل.

منابع

• فرهنگ لغت معین