قندیل
(تغییرمسیر از قنديل)
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: قاندیل
آوایش
[ویرایش]- /قَندِیل/
اسم
[ویرایش]
قندیل
- رشتهای باریک از یخ که معمولا زیر ناودان پدید میآید.
- شمع، چراغ، چلچراغ که میآویزند. وسیلهای که از سقف میآویزند و در آن چراغ یا شمع تعبیه میکنند.
- معرب کندیل، چراغ، چراغدان، شمعدان که از سقف آویزند.
- (قدیم): وسیلهای میان تهی برای محافظت از تیرهای کمان. قَربان.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن