پرش به محتوا

قنْوت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: قنوت

آوایش

[ویرایش]
  • /قُن/اِوت/

اسم مرکب بهاری

[ویرایش]

قنْوت

  1. اصطلاحی دو کلمه‌ای و استعاره‌ای از پرنده‌ای که بر زمین نشیند و طعمه‌ای را قورت دهد، مانند همای که فرود آید و استخوانی فرو بلعد.
    قُن اِوت دا!
    بیا پایین قورتش بده دیگه!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس