قیچیان

فارسی

حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]

تیره‌ای از قیچ‌سانان اغلب درختچه‌ای یا درختی کوچک با ۳0 سرده و ۲۳۵ گونه که بیشتر در محیط‌های بیابانی یا نواحی شور معتدل و نواحی گرمسیری می‌رویند؛ برگ‌های آنها به شکل متقابل یا مارپیچ و گل‌های پنج‌قسمتی آنها معمولاً دارای ده بساک است که هرکدام یک غده و یک نوش‌جای (nectary disk) مشخص دارد.

منابع

«قیچیان» هم‌ارزِ «Zygophyllaceae»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸