کاره
ظاهر
(تغییرمسیر از كاره)
فارسی
[ویرایش]ریشه شناسی
[ویرایش]- پارسی باستان
آوایش
[ویرایش]- /کارِه/
قید
[ویرایش]کاره
- (گفتگو): صاحب شغل و مقام؛ مؤثر در امری.
- ناخوش، ناپسند.
- پشتواره، بسته کوچک از هیزم و علف.
- (صفت نسبی): مستعد، لایق کار.
- صاحب شغل و مقام.
ریشه شناسی ۲
[ویرایش]- مترادف کاری، محکم یا ضربه محکم به زبان فارسی.
- از اصطلاحات کتیبهبیستون در زمان داریوش بزرگ، به معنی مردم سلحشور، جنگجو، سپاه، و یا قبیله تعبیر شدهاست.
متردافها
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین/ تاریخ ماد: ISBN 964-445-106-6