کرش

(کَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. علف حصیر.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(کِ)

(اِ صت.)

1. آوازی که در وقت خواب از بینی برآید، خرناسه، خروپف.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(کُ رُ)

1. ریسمانی را گویند که از موی بافته باشند.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(کَ رَ)

اسم

1. فریب، خدعه.
2. تملق، چاپلوسی.

منابع

• فرهنگ لغت معین