کشکین

فارسی

(کَ)

(ص نسب.)

1. منسوب به کشک.

اسم مرکب

1. نان جو، کشکینه.
2. نانی که از آرد باقلا و نخود و گندم و جو درهم آمیخته پزند.

منابع

• فرهنگ لغت معین