کلند

فارسی

(کُ یا کَ لَ)

کُلُنْد :(kolond) در گویش گنابادی یعنی زمین بلند ، تپه ، بلندی

اسم

1. آلتی که بدان زمین را کَنَند، کلنگ.
2. هر چیز ناتراشیده.
3. چوبی که بر قلادة سگ بندند.

منابع

• فرهنگ لغت معین