کلیاوه

فارسی

(کَ وَ یا وِ)

صفت

1. کالیوه:
2. نادان، احم

قید

1. سرگشته، گی

جمع

1. کسی که گوشش نشنود، کر.

منابع

• فرهنگ لغت معین