کنجه

فارسی

(کُ جَ یا جِ)

صفت

1. کنج:
2. خری که زیر دهانش ورم کرده باشد.
3. خر دم بریده.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(کِ جَ یا جِ)

اسم

(عا.)

1. تکة گوشت کوچکی که بر سیخ کشند یا قیمه کنند.

منابع

• فرهنگ لغت معین