لقیط

(لَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت

1. از زمین برگرفته.
2. بچة افکنده که بردارند، کودک سر راهی.
3. انسان گم شده‌ای که متکفلی ندارد و خود نیز نمی‌تواند مستقلاً زیست کند. ملتقط موظف است حفاظت و تربیت لقیط را عهده دار شود.
4. حرامزاده.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

foundling