لَک

فارسی

ریشه لغت

• دهش‌شده به پهلوی: لک

آوایش

• /لَک/

اسم بهاری

لَک

1. مترادف لکه، لکه ابر، لکه چرک روی لباس و مانند آنها.

   لَکْکهَ گُتُرُد.

   لک برداشته.

صفت نسبی بهاری

1. نام قوم و قبایل ایلیاتی چادرنشین و صحراگرد با گویش هندوایرانی.

منابع

• فرهنگ شمس