مارمولک

فارسی

گونه‌ای مارمولک

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /مامولک/

اسم مرکب

مارمولک (جانوران)‎

1. جانوری است خزنده که پوستش از پولک‌های شاخی پوشیده شده‌ و دارای دو زوج اندام حرکتی است، چلپاسه.
2. به گویش بهبهانی لَپیچَّک.

استعاره

1. کنایه: از آدم زیرک و آب زیرکاه. مارمولکی.

---

ترجمه
ایتالیایی: lucertola انگلیسی: lizard lacertilian salamandrine gecko salamander

منابع

• فرهنگ لغت معین