ماشدایائوکو

فارسی

ریشه‌ لغت

• آشوری‌باستان

آوایش

• /ماش/دایائو/کؤ/

اسم خاص

ماشدایائوکو (نام‌باستانی)‎

1. لوح سارگون دوم در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، از ۲۶ فرمانفرمای ایرانی نام می‌بَرَد که یازدهمین نام در فهرست او ماشداکو فرمانفرمای کین‌گاراکو ولی نام ایالت آن تشخیص داده نشده است.

   آنها به سارگون‌دوم تعدادی اسب و قاطر و دام‌های شاخدار و شتران دو کوهان تحویل دادند.

کهن واژه

1. ماشدایائوکو‌ به صورت ماشداکو نیز تحریر و تفسیر شده اما ظاهراً تفاوتی میان این دو شخصیت وجود داشته است.
2. ماشدایائوکو توسط زبان‌شناسان کلمه ایرانی توصیف نشده که البته منظور از ایرانی زبان آریایی یا همان زبان هندواروپایی است.

جستارهای وابسته

• تالتا، اوکساتار، دوری‌سی، ساتارهشو، آنزی، پایوکو، اوزی، اواکیرتو، ماکیرتو، کیتاکی، اوزیتا، پااوکو، حومبه، اوزوماندا، باگپارنا، دأری، اوشرا، شاروتی، ماشداکو، آکوسر، بیرتاتو، زاردوکو، ساتارپانو، کاراکو

منابع

• تاریخ ماد: ISBN 964-445-106-6