ماندگاره
فارسی
[ویرایش]حوزه: [باستانشناسی]
- شیئی که معمولاً بهعنوان ارث و میراث نگهداری میشده و ممکن است در بافتهایی پیدا شود که بسیار جدیدتر از زمان ساخت آن باشد.
منابع
[ویرایش]«ماندگاره» همارزِ «heirloom»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸