ماهنوش

ماهنوش ( ماه نوش) از نامهای ایرانی ست برای دختران، به معنی بانوی سرشار از محبت و زیباروی همیشه زیبا. ماه در معنی استعاری سمبل زیبائی ست. نوش در زبان فارسی به معانی مختلف استفاده شده است. نوش. (اِمص) نوشیدن. (رشیدی) (اوبهی) (برهان قاطع) (جهانگیری)(آنندراج) (انجمن آرا). آشامیدن. (برهان قاطع) (جهانگیری). عمل نوشیدن. (فرهنگ فارسی معین). نوش. [ ن َ ] (ع مص) طلب کردن چیزی. (از اقرب الموارد). جستن، رفتن. (از منتهی الارب) (آنندراج). نوش. [ ن َ وَ ] (اِ) بخشش. (ناظم الاطباء). نوش. [ ن ُ وِ ] (اِ) سرنوشت و تقدیر. (ناظم الاطباء).

نوش. [ ن ُ وِ ] به معنی جان .

که در واقع می‌توان ما هنوش را به جان ماه یا خورشید که جانبخش ماه است معنی کرد.

در لغت نامه دهخدا برای نوش دو معنی اصلی آمده، هر چیز شیرین و گوارا و همچنین به معنی نوشیدن. با در نظر گرفتن معنی اول، ماهنوش را می‌نوان معنی کرد ماه شیرین، یعنی دختر زیبا روی شیرین. اگر نوش نوشیدن معنی شود، ماهنوش یعنی دختر نوشندهٔ ماه، یعنی دختر سرشار از زیبائی و محبت. این معنی، شعری از سیاوش کسرایی را به یاد می‌آورد:

کنار برکه‌ای بودیم در خواب / تو با جامی ربودی ماه از آب

چو نوشیدیم از آن جام گوارا / تو نیلوفر شدی من اشک مهتاب

نوش معانی قدیمی تر هم دارد؛ جستن و طلب کردن، بخشش و سرنوشت. بنابراین ماهنوش را می‌شود معنی کرد جستجو گر زیبائی و برتری، بخشنده مهربانی و همچنین بانوئی که سرنوشتش با زیبائی و مهربانی گره خورده است.

برای کلمه ماهنوش معانی دیگری نیز ذکر شده، از جمله: ماه جاویدان و همیشگی؛ زیباروی همیشه زیبا