متحتم

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مُ تِ حَ تِّ)

عربی[ویرایش]

(اِ

فارسی[ویرایش]

  1. واجب کننده، لازم کننده.

جمع[ویرایش]

  1. متحتمین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین