متدارک

(مُ تَ رِ)

عربی

(اِ

فارسی

1. رسنده به چیزی.
2. درک کننده، دریابنده ؛

جمع

1. متدارکین.
2. آوردن الفاظی است در ابتدای کلام که موهوم ذم باشد و بقیة کلام به نحوی آورده شود که رفع توهم گردد.

منابع

• فرهنگ لغت معین