متیقن

(مُ تَ یَ قَّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

(اِمف.)

1. به یقین دانسته، بی گمان دانسته.
2. یقین، بی شبهه.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مُ تَ یَ قِّ)

1. محقق، بی شبهه و گمان.

منابع

• فرهنگ لغت معین

عربی

(اِ