مجیز

(مُ)

عربی

(اِ

فارسی

1. اجازه دهنده، رخصت دهنده.
2. ولی و مصلح امر یتیم.
3. بندة مأذون در تجارت.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مَ)

اسم

(عا.)

1. تملق، چرب زبانی. ؛~ کسی را گفتن تملق او را گفتن.

منابع

• فرهنگ لغت معین