محاکات

(مُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. محاکاة

مصدر متعدی

1. حکایت کردن با یکدیگر.
2. مشابه کسی یا چیزی شدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین