مذیل

(مُ ذَ یَّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

(اِمف.)

1. دامن دار.
2. کتاب یا رساله‌ای که در ذیل آن شرح داشته باشد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مَ ذَ یِّ)

1. کسی که دامن جامه را بلند سازد.
2. آنکه بر مطلبی یا کتابی ذیلی نویسد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

عربی

(اِ