مرجعدار
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- عنصری زبانی که به عنصری دیگر اشاره میکند.
منابع
[ویرایش]«مرجعدار» همارزِ «anaphora ۲, anaphor»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷