مرکب درونمرکز
ظاهر
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- نوعی واژۀ مرکب که یکی از عناصر سازندۀ آن نقش هستۀ نحوی یا معنایی دارد
متـ . درونمرکز endocentric.
منابع
[ویرایش]«مرکب درونمرکز» همارزِ «endocentric compound»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸