مرکب دوتایی

فارسی

حوزه: [زبان‏شناسی]

نوعی واژۀ مرکب که عناصر آن رابطۀ همپایگی دارند

متـ . مرکب متوازن

    دوتایی، متوازن dvandva.

منابع

«مرکب دوتایی» هم‌ارزِ «copulative compound, copulative dvandva»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸