مسیرگردانی

فارسی

حوزه: [مهندسی مخابرات]

1. توانایی دستگاه سودهی در ایجاد مسیر به‌سوی دستگاه دیگر ازطریق دو یا چند گروه مداری.

منابع

«مسیرگردانی» هم‌ارزِ «alternate routing»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸