پرش به محتوا

معلولیت شنوایی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

  1. هر عیب ناشی از آسیب‌شنوایی یا کم‌توانی شنوایی که فرد را از انجام فعالیت‌های معمول باز‌دارد.

منابع

[ویرایش]

«معلولیت شنوایی» هم‌ارزِ «hearing handicap»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸