مغیب

(مَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. پنهان شدن، مخفی گشتن.
2. دور شدن.

(اِم

صفت

1. اختفاء.
2. دوری، غیبت.

منابع

• فرهنگ لغت معین