مکب

(مُ کِ)

عربی

(اِ

فارسی

1. بر رو درافتاده، سرنگون شده.

صفت

1. سرنگون، واژگون.
2. آن که سر خود را به زیر اندازد و به زمین نگاه کند.

منابع

• فرهنگ لغت معین