مکوکب

(مُ کَ کَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

(اِمف.)

1. ستاره دار کرده، منقوش به نقش ستاره.
2. به وسیلة میخ‌های زر و سیم میخکوب شده.

منابع

• فرهنگ لغت معین