مکیدت

(مَ دَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. مکیدة

مصدر لازم

1. حیله کردن، بداندیشی کردن.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مَ دَ)

ریشه‌شناسی

• عربی

1. مکیدة

اسم

1. مکر، خدعه.

جمع

1. مکاید.

منابع

• فرهنگ لغت معین