ملاهی

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

آوایش

• /مَل/آهی/

اسم

1. جمع ملهی؛ عیش و عشرت، آلات و ادوات لهو و لعب.

   ملاهی ممکن است به صورت مَل - آهی قابل تجزیه باشد، بخش نخست مل مترادف با ملت است اما نه ملت بزرگ، در حد قبیله و خاندان که یکی را از میان خود نفرین یا آغ می‌کنند و سرنوشت آغ شده ترد از جامعه مزبور است.

منابع

• فرهنگ لغت معین