ملقی

(مُ)

عربی

(اِ

فارسی

1. اندازنده (بر زمین و جز آن)

1. املاء کننده.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مُ قا)

ریشه‌شناسی

• عربی

(اِمف.)

1. انداخته شده (بر زمین و جز آن)

1. املاء کرده.

منابع

• فرهنگ لغت معین