منقطع خشک

فارسی

حوزه: [موسیقی]

1. گونه‌ای از اجرای منقطع که در آن فشار صوتی به شکلی اِعمال می‌شود که با ایجاد صوتی قوی، در مقابل سکوت‌های بین نُت‌ها، حالت خشکی به صدا داده می‌شود.

منابع

«منقطع خشک» هم‌ارزِ «détaché sec (fr.)»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶