منگولهدار
فارسی
[ویرایش]حوزه: [علوم جَوّ]
- گونهای ابر که در آن هر واحد ابر دارای دستۀ کوچک مومانندی با نمای کومهای است که قسمت تحتانی آن کموبیش پارهپاره و اغلب همراه با ابر فرعی میلابی است؛ این اصطلاح غالباً همراه با ابرهای پرسا و پرساکومهای و فرازکومهای میآید.
منابع
[ویرایش]«منگولهدار» همارزِ «floccus»؛ منبع: گروه واژهگزینی، دفتر اول، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی