میته

(مَ تَ یا مِ تِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. میتة

اسم

1. حیوانی که خود مرده باشد یا با ذبحی غیرشرعی کشته شده باشد؛ مردار.

منابع

• فرهنگ لغت معین