مکاری
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /مَک/کاری/
حاصل مصدر
[ویرایش]
مَکاری
- منسوب به مکار، حیلهگری، فریبکاری.
ریشه شناسی۲
[ویرایش] صفت
[ویرایش]مُکاری
- خربنده، کسی که اسب و شتر و الاغ به کرایه دهد یا به کرایه برد.
- کرایه دهنده، کسی که چهارپایان را کرایه میدهد، چاروادار.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
- فرهنگ بزرگ سخن