پرش به محتوا

مکانه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [باستان‏شناسی]

  1. بقایای باستان‌شناختی، مانند نهشته‌ها و سازه‌ها، که در کاوش به‌طور مجزا ثبت و شماره‌گذاری می‌شوند.

منابع

[ویرایش]

«مکانه» هم‌ارزِ «locus ۲»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶