نشست کردن

فارسی

(~. کَ دَ)

مصدر لازم

1. بر تخت نشستن، جلوس کردن.
2. اقامت کردن.
3. فرو نشستن دیوار و مانند آن.

منابع

• فرهنگ لغت معین