نوازنده
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /نَوازَندِ/
صفت فاعلی
[ویرایش]نوازنده
- آن که ساز میزند یا در نواختن سازی مهارت دارد.
- نوازش کننده.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین