پرش به محتوا
نوشآذر
- نام یکی از فرزندان اسفندیار که هنگام زندانی وی، از او در دژ مراقبت میکرد.
- یکی مایهور پور اسفندیار/ که نوشآذرش خواندی شهریار «فردوسی»
- آتشکده نوشآذر، نیایشگاه مشهوری در شهر بلخ بود، که در دورههای بعد نیایشگاه ادیان، بویژه در زمان کوشانیان محل پرستش بودا شد.[۱]
- ز خونشان به نوشآذر، آذر بمُرد/ چنین بدکنش خوار نتوان شمرد «فردوسی»
- ↑ نوبهار، نووَهار. طاق نوبهار. ناواویهارا (سنسکریت). آذرنوش، آتشکده نوشآذر.
