پرش به محتوا

نِه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /نِـ/

پسوند بهاری

[ویرایش]

نِه

  1. پسوند ربطی و یا مکانی که واژه پیشوند را به جایی یا چیزی پیوند می‌دهد.
    توککَن نِه!
    تمام شد!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس