نیمیدن

فارسی

از مصادر کهن پارسی به معنای منصفانه عمل کردن است. آن کس که می نیمد، انصاف می ورزد؛ یعنی تنها نصف چیزی را برمی گیرد و نیم دیگر آن را برای فردی دیگر بر جای می نهد. "نیما" نیز که صفت فاعلی "نیمیدن" است از ترکیب 《بن مضارعِ نیم و حرفِ الف》ساخته شده و در معنای 《منصف و عدالت پیشه》 به کار می رود.