پرش به محتوا

هادِ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: هادی

آوایش

[ویرایش]
  • /هادِ/

صفت نسبی

[ویرایش]

هادِ

  1. از اسامی مردانه بهاری.
  2. مترادف همیشه، دائم در فارسی، گاهی به شخصی اطلاق میشود که عادت یا خصلتی خاص داشته باشد مانند بدقولی یا دروغگویی.
    هادِ بؤع!
    همیشگیِ این!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس